Nie róbcie tego w domu!

Nawigacja pomiędzy stronami artykułu w portalu onet.pl

Każdy kto kiedyś bawił się wiatrówką wie, że w duże trafić łatwiej. Stąd łatwiej trafić w tarczę niż w 10.

Dawno temu niejaki Fitts wymyślił dość słynne prawo, zwane na jego cześć Prawem Fittsa. Ubiera ono stwierdzenie z pierwszego akapitu w język matematyki. Czas T najechania na link zależy od wielkości linku W i odległości od niego D w sposób następujący:

T=a+b*lg(D/W+1)

W tym równaniu lg oznacza logarytm dwójkowy, a i b są pewnymi stałymi. Pominiemy je w naszych rozważaniach, skoncentrujmy się tylko na logarytmie i zobaczymy jak zależy jego wartość, a tym samym szybkość trafiania w link od jego rozmiaru.

Przyjąłem, że W=13, bo tyle pikseli ma średnica kółka oraz że D=200, czyli kursor jest w jakiejśtam, nie za dużej odległości od linku. Wartość lg(200/15+1)=3.8413. Gdyby zwiększyć rozmiar kółka dwukrotnie lg(200/30+1)=2.9386.

Gdyby czas zależał tylko od obliczanego wyrażenia, dwukrotne zwiększenie rozmiaru kółka przyniosłoby efekt w postaci zyskanego 0.9s na kliknięcie. Niewiele, jeśli przyjmiemy, że ludzie dokładnie czytają każdy tekst na stronie, jednak przy intensywnym przeglądaniu stron w poszukiwaniu konkretnych informacji (co jest bardzo częstym przypadkiem!) staje się kwestią znaczącą. 60 podstron i minuta w plecy.

Ważnym jest tu stwierdzenie, że długi czas przebywania na stronie nie jest miarą jej jakości! Im dłużej, tym lepiej? Nie! Im efektywniej, szybciej ludzie są w stanie znaleźć odpowiednie informacje, tym lepiej.

Ten wpis został opublikowany dnia 2006-01-29 o godz. 11:44 w kategorii wszystkie wpisy. Możesz śledzić komentarze do tego wpisu, korzystając z wątku RSS 2.0. Możesz dodać komentarz lub wysłać sygnał trackback ze swojej strony.