Nie róbcie tego w domu!

Jakiś czas temu jechaliśmy z Łukaszem, moim mężem, do Dusseldorfu na lotnisko. Łukasz prowadził, ja pilotowałam. Czy też pilotował TomTom – nasz system nawigacyjny, a ja miałam tylko pomagać w tym procesie. Pomoc polegała na tym, że od czasu do czasu miałam znaleźć stacje benzynowe z gazem i przekierować nas przez nie,  raz miałam znaleźć alternatywę dla korka, który napotkaliśmy na drodze i wreszcie miałam wyczyścić trasę, kiedy już prawie byliśmy na lotnisku, bo punkt końcowy był zaznaczony trochę przypadkowo  i trzeba było TomToma zniechęcić, żeby nas tam nie ciągnął.

 

Były to niby proste zadania, ale za każdym razem zabierałam się za ich wykonywanie z jakimś podejrzanym wewnętrznym oporem. Wreszcie Łukasz powiedział:  - „Ty chyba naprawdę nie lubisz tego systemu.”  W pierwszej chwili chciałam zaprotestować, bo przecież w końcu sama kupiłam naszego pierwszego TomToma i od lat cieszyłam sie, że nie muszę sczytywać znaków i map. Ale po chwili zastanowienia doszłam do wniosku, że faktycznie  z jakiś niewyjaśnionych powodówTomTom nie należy do moich technologicznych faworytów. Wot i problem  - dlaczego?

 

Kiedy już sama wracałam z lotniska, zaczęłam się nad tą kwestią zastanawić. Dlaczego miałabym czuć tak wyraźną niechęć do obsługiwania kawałka technologii, który jest tak przydatny. I wyszło mi, że powody są dwa (plus jedna nieznośna niedogodność): kompleksowość oraz sztywność nawigacyjna i powolność reakcji. Ale zanim przejdę do głównych powodów mojej niechęci, krótko opiszę nieznośną niedogodność. Nasz TomTom składa się z ekraniku i kabelka. I nie potrafię zrozumieć, dlaczego nie dało się zaprojektować połączenia między tymi dwoma elementami, które nie wymagałoby demontażu ekranika z szyby i celowania wtyczką przy użyciu lupy. Zakładam, że motywacją było ukrycie gniazdka na kabel. Taki kształt jest jednak fatalistycznie nieergonomiczny i wypadkogenny w przypadku, kiedy kabelek wypadnie lub zostanie przypadkowo wyciągnięty w trakcie jazdy.

 

Wracam teraz do głównych powodów mojej niechęci do obsługi TomToma. Zacznę od kompleksowości i sztywności nawigacyjnej. Od moich kolegów z TomToma wiem (a znam chyba cały team User Experience), że głównym celem aplikacji TomTomowych jest ułatwienie życia kierowcy i  wszystkie funkcje oraz opcje w aplikacji mają służyć temu celowi. Super sprawa, tylko, że tych opcji ostatnio zrobiło się dużo, jako, że wiele jest wymagań różnych typów kierowców. Zrobiło ich sie tak dużo, że nie wystarczy jeden poziom menu nawigacyjnego -  w najnowszych TomTomach są dwa a nawet trzy poziomy dostępne po aktywizacji różnych części ekranu. Dlatego ostatnio nie byłam w stanie znależć, gdzie można wyczyścić zaplanowaną trasę. W naszym starym TomTomie funkcja ta znajdowała się na pierwszym ekranie z opcjami, do których mozna było dotrzeć po dotknięciu ekraniku w dowolnym miejscu, a w najnowszej wersji trzeba kliknąć na miejsce, gdzie wyświetla się informacja o trasie. Nie mam nic przeciwko takiemu rozwiązaniu, tylko niech bedzie dla mnie widoczne, że ta część ekranu ukrywa dodatkowe menu.  A chyba najbardziej chciałabym, żeby TomTom pozwolił mi na posegregowanie elementów menu tak, jak pozwala na to iPhone. W takim przypadku ustawiłabym swoje najczęściej używane guziki na początku (jak moje ukochane czyszczenie trasy), a całą resztę tam, gdzie wzrok nie sięga.

 

Drugi powód mojej niechęci do TomToma to jego powolność reakcji. Zauważam to szczególnie przy planowaniu trasy przy użyciu mapy. Znowu iPhone narobił TomTomowi kłopotu i zwiększył moje wymagania. Mimo, że wiem, że każda aplikacja potrzebuje czasu, żeby przetrawić   dane od użytkownika, to jest dla mnie irytujące, że mapa odswieża się aż tak powoli. Choć wiem, że to trochę oszukane, to chciałabym, żeby TomTom tak jak iPhone zapewnił mnie, że wszystko dzieje się zgodnie zmoimi oczekiwaniami i że aplikacja tylko czeka, żeby spełnić moje życzenia.

 

Nie chcę tu  powiedzieć, że Tom Tom jest zły. Uważam, i to nie tylko ja, że  pod względem nawigacji to chyba najlepszy i najbardziej zaawansowany system w Europie, jeśli nie na świecie. Ich styl interakcji, ich zrozumienie potrzeb użytkownika jest naprawdę ogromne. Dlatego od lat używam jedynie ich produktów do nawigacji. Ale wiem też, że najnowsze technologie umożliwiają, żeby życie użytkownika TomToma stało się jeszcze łatwiejsze i żebym nie musiała z zaciśniętymi zębami brać się za, na przykład, zmianę zaplanowanej trasy. TomTom ma teraz kłopot z tego powodu, że Google postanowił robić swoje własne mapy. Myślę, że, żeby konkurować z Googlem, TomTom powinien skupić się na zapewnieniu takiego user experience, które sprawi, że warto będzie zainwestować w dedykowane narzędzie do nawigacji, zamiast używać  telefonu G1 z googlowymi mapami. Mam wrażenie, że TomTom niniejszym przystępuje z Googlem do wyścigu o klienta i ciekawa jestm, jak sobie poradzi. A kciuki bedę trzymać za obie firmy, bo im bardziej zacięta walka, tym większa szansa, żejako użytkownicy  dostaniemy produkt, który zaoferuje prawdziwe user experience.

Ten wpis został opublikowany dnia 2009-12-05 o godz. 16:36 w kategorii Aga. Możesz śledzić komentarze do tego wpisu, korzystając z wątku RSS 2.0. Możesz dodać komentarz lub wysłać sygnał trackback ze swojej strony.