Nie róbcie tego w domu!

Moi rodzice od dłuższego czasu do łączenia się z Internetem korzystają z Neostrady. TPSA, żeby zachęcić ich do jeszcze aktywniejszego korzystania z dobrodziejstw jedynej słusznej sieci sprezentowała im modem LiveBox.

Cudo to powinno łączyć zalety modemu adsl, routera, routera wifi i Bóg jeden wie, czego jeszcze. Jest niestety doskonałym przykładem na to, jak takich przedmiotów robić sie nie powinno i w którym momencie należy zatrudnić fachowca a nie zdawać się na wątpliwy gust pań i panów od marketingu.

Modem opakowany jest w zdecydowanie za duży kawał plastyku, który z profilu wygląda jak nieduży grzejnik elektryczny. Stylistyką dość solidnie nawiązuje do popularnych w bogatszych krajach elektrokonwektorów. Prawdopodobnie TPSA zbratała się z Elektrownią Rybnik lub Vattenfallem, by im robić ukryty marketing. Jedna ze ścianek zawiera spokojnie pulsujące białe logo TPSA o wymiarach około 10cm na 10cm. Tak, nie żartuję! Jeśli zostawia się modem włączony na noc, pulsującą lampkę nocną mamy gratis. Tylko kto przy tym zaśnie?!

Konwektor ma kilka gniazd - dwa ethernetowe (oznaczone kolorami żółtym i czerwonym i skrótami ETH1/ETH2), dwa usb, jedno na prąd i dwa telefoniczne. Podłączyłem do prądu i sieci telefonicznej. Uruchamiam mojego laptopa, skanuję sieci WiFi w okolicy i widzę essid Neostrada_5010. Sieć zabezpieczona, szyfrowana — bez hasła ani rusz. Wstukuję klucz który, znalazłem napisany na opakowaniu (szczyt bezpieczeństwa!), ale i tak podłączyć się nie udało. Po 15 minutach zrezygnowany decyduję się spróbować szczęścia z kablem ethernetowym. Szczęśliwie poszło bez problemów.

Gniazda ethernetowe są dwa. Dzielnie podłączam drugi komputer… Figa z makiem! Nie działa! Drugi port ethernetowy jest na wypadek, gdybyśmy chcieli z liveboxa skorzystać jako z routera dla innej sieci ethernetowej. Niech mi ktoś pokaże użytkownika neostrady, który ma dodatkowo w domu drugie wyjście na świat poprzez ethernet i właśnie liveboxa zamierza wykorzystać do jego obsługi.

Oddaję Tacie kabel ethernet, jakoś może połączę sie poprzez WiFi. Standardowo modem zabrania dostępu bezprzewodowego komukolwiek. Konfiguruję więc wszystkie WPA, TKIP/CKIP, klucze 128 bitowe i adresy MAC. Działa, acz opornie. Dhcp nie przekazuje odpowiednich adresów dns, które modem powinien rozpoznać natychmiast po nawiązaniu połączenia adsl.

Moc nadajnika jest powalająca. W tej chwili leżę na łóżku a tuż obok niego znajduje się nadajnik. Sieć jest okropnie wolna (pingi np. na google.com są dwukrotnie dłuższe niż normalnie). Jeśli wyjdę do pokoju obok, czas ten rośnie prawie dwukrotnie. O surfowaniu w całym, niezbyt dużym, domku mogę tylko pomarzyć.

Na stronie LiveBoxa jest napisane:

Uruchomienie modemu jest proste. Livebox tp udostępniany jest w zestawie do samodzielnej instalacji. Dzięki niemu w ciągu niespełna 30 minut sam zainstalujesz urządzenie.

Rzeczywiście, zajęło mi to około 30 min. Zwykłemu szaremu człowiekowi z tytułem magistra informatyki w kieszeni. Swego czasu montowałem w mieszkaniu router bezprzewodowy Cisco. Mały, niepozorny, mieści się pod łóżkiem i nie świeci za mocno. Jego konfiguracja (w tym podłączenie i konfiguracja dwóch laptopów) zajęła mi niecałe 10 minut.

Dawno mnie tu nie było. Naprawdę dawno. Biegałem po świecie, zwiedzałem kraje bliższe i dalekie. Ciekawe, że całkiem niemało ludzi w międzyczasie odwiedzało tę stronę. Niektórzy nawet zostawiali komentarze a inni pisali do mnie maile lub zgłaszali złe strony do oceny. Parę osób skasowało mnie ze swoich linków, a kilkoro zostawiło (pewnie licząc, że wrócę).

Sporo się od czasu gdy ostatni raz pisałem cokolwiek na blogu zmieniło. Kaczyński został premierem (i do dziś nie rozumiem, jak to się stało), dolar zdążył zdrożeć i stanieć ponownie (euro podobno tak samo), spędziłem kilkanaście godzin zanudzając studetnów opowieściami o algorytmach ewolucyjnych (ostentacyjnie spali) i systemach operacyjnych (z zainteresowaniem patrzyli w okno), a nawet zostałem tech-lead’em dwudziestoosobowego projektu.

Zwiedziłem kawałek Kalifornii, po powrocie do kraju wypełniłem dwa zeznania podatkowe i z górą dziesiątkę innych druków. W tym podanie o wymianę paszportu.

USA są ogromnym krajem, tak różnorodnym, że nie jestem w stanie niczego uogólnić, ale przynajmniej północną Kalifornię, okolice San Francisco i dolinę krzemową zobaczyłem. Nikt mi nie powie, że nie :) Różnice pomiędzy “tam” a “tutaj” są ogromne.
Prosty przykład: zakładam internet w mieszkaniu.

Opowiadam o tym znajomym i mi mowią: no co ty się dziwisz, przecież byłeś w stanach, w dolinie krzemowej. Tam internet musi tak wyglądać. No dobrze, może mają rację. Inny przykład:

No tak. To była Dolina Krzemowa. Słynie z hipermarketów i doskonałej w nich obsługi! Hipermarket Valley. W końcu Yahoo, Google, nVidia i Cisco to hipermarkety.

Opowiadam o tym znajomym. Nie czują tego, co ja zupełnie! Nie ma w tym nic szczególnego! W końcu prezes miałby iść na spotkanie ze studentami? Dyrektor techniczny?! Od tego ma ludzi, on się prezentacjami dla plebsu nie zajmuje. Umiejętności prezentacji? No mamy Power Pointa, schematy robiliśmy w Visio.

Puentę o szacunku, wartości klienta i potencjalnego pracownika (zwanego też praktykantem) inteligentny człowiek dopisze sobie sam.

[poprawione 3 kwietnia 2008, wyrzuciłem dwa akapity trochę nie na temat]